RSS  

این مصاحبه در تاریخ یازدهم اردیبهشت۸۷ در روزنانه همشهری وهمچنین در ویژه نامه نوروز۸۸ ماهنامه گونش به چاپ رسیده است.

بوراسی تهران، دانیشیر ادبیاتیمیز!

(اینجا تهران، صدای ادبیاتمان!)

آشاغیداگلن یازی «همشهری» قزتینین اردیبهشت آیینین 11-ده «شعر جاری بامداد» آدیندا آپاردیغی دانیشیق آیدین روشن و تایماز خانکیشی ایله اونلارین  اورتاق سوچ لار " کیتابی باره ده دیر. بو دانیشیق زهره حاجیان توسطو ایله حاضیرلانیبدیر.

در بودن

از ته دل هستم

پناه بگیر تا جایی که ممکن است

در نبودن اصلا" نیستم

فرار کن فرار کن تا می توانی

این کار حد وسط ندارد .             

ترجمه : آیدین روشن

انسانهایی که به کره ماه رفتند

انسان روی کره ماه را فراری دادند

از روی ردپای انسانهایی که پا به ماه گذاشتند

انسان روی ماه یک روز خواهد آمد

پایین خواهد آمد از مهتاب شبانه

دوباره خوابم را روشن خواهد کرد .

ترجمه:تایماز خانکیشی

سر تو لای پرده ها

سر من لای پنجره ها

آن روزها کجا رفت ؟

ترجمه :رسول یونان

گریه نکن دختر

معلوم نیست این قرن

پاییز است یا بهار

دنیا انسان را به آب و آتش می اندازد

از طرفی هم

سقف کره خاکی هم که چکه می کند

پس حداقل

تو گریه نکن دختر !

ترجمه:آیدین روشن

ترجمه : تایمازخانکیشی

گریه نکن دختر

این قرن معلوم نیست

بهار است یا پاییز

از طرفی هم دنیا انسان را به آب وآتش می اندازد

سقف کره خاکی مان چکه می کند

پس لااقل

تو گریه نکن دختر!

ترجمه : آیدین روشن

عشق چیست؟

تو چه می دانی

تو که عاشق نبوده ای

اما تا آخر عمرت گریه کن

زیرا اگر همه زیباییها هم در تو باشد

عشق در من است!

ترجمه : آیدین روشن

گفتی منتظرم باش می آیم

من منتظر نماندم

تو نیز نیامدی

چیزی مثل مرگ

اما کسی نمرد!

ترجمه: تایماز خانکیشی

باز هم در این شهر

با هم روبرو شدیم

چه کار کنیم شهر دیگری نداریم

شاید باهم خوشبخت میشدیم

شاید هم خوشبختیم وخبر نداریم

نمی دانم چند سالی گذشت

تورا نشناختم مراببخش

فکر میکردم بی تومیمیرم

من بی تو نمردم مرا ببخش!

سه سوگند طبیعی

سوگندی از اسلاوهای باستان:

بلغارها به روسها اعلام کردند باشد که صلح میان ما باقی بماند تا آنگاه که سنگ روی آب شنا کند وکاه به ته آب فرو رود.

سوگندی از مغولان:

شاهزادگان مغول در برابر اکتای – جانشین چنگیز- سوگند یاد کردند تا هنگامی که قطعه گوشتی از او باقی بماند که اگر آن را به چمن زاری بیاندازند وچارپایان آن را از علف تمیز دهند واز آن دور شوند به او وفادار خواهند بود.

سوگندی از سرخ پوستان :

واسی چوها با ابر سرخ پیمان بسته بودند که بنا برآن " تا روزی که علف می روید و آب روان باشد" این سرزمین مال ما باشد.